Nα δώσω κι εγώ με τη σειρά μου τα συγχαρητήρια στους τολμηρούς μας συνοδοιπόρους που παρά τις μεγάλες δυσκολίες του εγχειρήματος, κατάφεραν και μπήκαν μέσα στη σκήτη του Αντωνίου κι εξασφάλισαν πρωτογενές υλικό για τη σελίδα μας, από ένα μέρος ιδιαίτερα άγριο, μοναδικά όμορφο και παραδόξως άγνωστο στους πολλούς, αφού είναι μία τοποθεσία ξεχωριστή που αν την επισκεφθεί κάποιος μία φορά, θα κάνει πολύ καιρό για να την ξεχάσει.
Ο ασκητής Αντώνιος, σύμφωνα με τα λίγα που μάθαμε από ένα email που λάβαμε από φίλο της σελίδας, έζησε εκεί πριν από πολλά χρόνια και δεν κατέβαινε από το "σπίτι" του. Έριχνε σπάνια ένα σκοινί στο οποίο είχε προσαρμόσει ένα καλάθι και οι κάτοικοι της περιοχής, του προσέφεραν λίγο ψωμί και νερό για να συντηρείται.
Η έρευνα για τα ιστορικά στοιχεία συνεχίζεται κι όταν έρθει η ώρα να αναρτηθεί το θέμα στην αρχική, ελπίζω να έχουμε μάθει αρκετά περισσότερα.
ΥΓ1. Ο νομός Καστοριάς συνεχίζει να μας εκπλήσσει ευχάριστα με τις "κρυφές" πτυχές του, παρόλο που πολλές φορές μέχρι σήμερα, πιστέψαμε ότι οι ιδιαίτερες περιηγήσεις μας τείνουν να εξαντληθούν. Όρεξη να έχουμε να συνεχίζουμε τις τσάρκες μας καθώς είναι αρκετές οι τοποθεσίες που έχουμε προσεγγίσει ελάχιστα, και ο Γράμμος, στις παρυφές του οποίου βρίσκεται και η σκήτη του Αντωνίου, είναι μία από αυτές.
ΥΓ2. Όχι, λίρες δεν είχε μέσα... Ή τουλάχιστον, έτσι μας είπαν οι τρεις νεαροί από την παρέα μας, που "κατέβηκαν" στη σκήτη...