Ανοίγω λοιπόν αυτό το τόπικ για ένα από τα αγαπημένα μου μέρη (δε θα πω το αγαπημένο για να μην αδικήσω άλλες εξορμήσεις!) που επισκεφθήκα αρκετές φορές στα πλαίσια της Cyberότσαρκας. Περιττό να πω πως παλιότερα δεν είχα ιδέα πως υπάρχει τέτοιο μέρος στον νομό Καστοριάς. Η ιδιαιτερότητα της τσάρκας αυτής έχει να κάνει με ότι υπάρχει αρκετό ενδιαφέρον στο θέμα με το χωριό-φάντασμα και το σπήλαιο της Μονής των Παμμεγίστων Ταξιαρχών η οποία απ'ότι φαίνεται έπαιζε καθοριστικότατο ρόλο για την γύρω περιοχή - ας πω καλύτερα πως έσωσε την γύρω περιοχή μέχρι το '40 που πυρπολήθηκε. Το κοντράστ του χθες με το σήμερα στο μοναστήρι της Τσούκας με εξιτάρει.

Βασικά πολύ φόρα πήρα και είπα πολλά αλλά δεν μπορώ να μην σημειώσω πως το τοπίο με τον καταρράκτη, το φαράγγι και τα μεγάλα βράχια αποτελεί από μόνο του θέμα για σχολιασμό και άρθρο για την σελίδα της cyberότσαρκας. Αν προστεθεί και η ιστορία του μοναστηριού τότε είναι που έχουμε θέμα!
Τα μετέωρα της Καστοριάς μπορεί να ονομαστεί η Τσούκα.

Α! Και για όσους δεν καταλαβάινουν για τι μιλάω ας ρίξουν μία ματιά στο άρθρο της εξόρμησης στην Τσούκα.

Y.Γ. μάστορα ωραίες φατσούλες μας έβαλες!Είναι πολύ μπροστά...

απο ότι άκουσα φίλε τούλια τα χιόνια στη τσούκα λιώνουν,και ο καταρακτης ή πλαγια που τρεχει νερό, έχει τεράστιες ποσότητες νερού...καλό θα είνε να έχουμε και κάποιες φότο με πολύ νερό....

Στην Τσούκα πρέπει να μπούμε στην σπηλιά!
Αυτό πιστεύω ότι είναι μια πρόκληση στα δύσκολα.

Υ.Γ: Οι φατσούλες εμένα δεν μου αρέσουν και τόσο πολύ.
Η προηγούμενη έκδοση του φόρουμ είχε καλύτερες.
Πάντως θα προσπαθήσω να βάλω κι άλλες

Τι βρίσκεις κανείς σερφάροντας...
6 λέπτο αφιέρωμα της εκπομπής της κρατικής τηλεόρασης, Μένουμε Ελλάδα, στο μοναστήρι της Τσούκας.
Πρέπει να γυρίστηκε 2-3 χρόνια πριν. Κατά την άποψη μου το ρεπορτάζ δεν είναι πλήρες, δεν αναφέρει καν το όνομα Τσούκα αλλά ούτε και τον καταρράκτη. Αποκαλεί την τοποθεσία "Στενόρεμα" - πρώτη φορά το άκουσα αυτό!

Το βίντεο αναλώνεται περισσότερο στην περιοχή του ρέματος και στο τοπίο εκεί γύρω και ότι μπορείς να κάνεις αναρρίχηση στους βράχους.
Λίγα για την ιστορία του μοναστηριού και κανείς λόγος για τον καταρράκτη.
Είναι πάντως σπάνιο βίντεο και δεν βλέπουμε πολλά τέτοια στην τηλεόραση, για το νομό μας.

Καταρράκτης ή πλαγιά που τρέχει πάνω της νερό;
Ελάχιστη σημασία έχει καθώς το θέαμα είναι μοναδικό, πρόκειται για μία από τις ομορφότερες τοποθεσίες του νομού Καστοριάς και ήταν κάτι που έλειπε από τις εξορμήσεις στην Τσούκα.
Περισσότερα στο αναλυτικό άρθρο "Καταρράκτης Τσούκας".



ΥΓ. Μήπως να το κάναμε "Τσουλήθρα στην Τσούκα";

Η Τσούκα έχει αφήσει δύο μέτωπα ανοιχτά...
Το πρώτο είναι το φαράγγι που καταλήγει στον γνωστό κατραρράκτη και το οποίο χάνεται νότια και δυτικά της μονής, μέσα στην πυκνή βλάστηση. Κανείς μας δεν ξέρει τι μπορεί να κρύβει κατά το μήκος του και κάποια στιγμή θα οργανωθεί ξεχωριστή εξόρμηση για την εξερεύνησή του.
Το δεύτερο και πιο συναρπαστικό μέτωπο είναι η σπηλιά, στο μέσον περίπου του κατακόρυφου βράχου, ακριβώς πάνω από το χαμηλότερο κτίσμα του μοναστηριακού συγκροτήματος, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία.




Κατά καιρούς έχουμε ακούσει να λένε ότι στη σπηλιά κρυβότανε μέσα σε ένα δεκάλεπτο όλο το χωριό (η προφορική παράδοση λέει ότι η Αγία Άννα, γι’ αυτήν λέμε, είναι το χωριό καταγωγής του spiderman ενώ υπάρχει και μία εκδοχή που λέει ότι το χωριό είχε συνολικό πληθυσμό τρεις εώς τέσσερις κατοίκους γι’ αυτό και κατάφερνε να μπαίνει ολόκληρο στη σπηλιά, μέσα σε δέκα λεπτά).
Λέγεται ότι πριν από μερικά χρόνια, κάποιοι σπουδαστές από το ΙΕΚ Ορεινού Τουρισμού του Νεστορίου, μπήκανε στην τρύπα. Όσο κι αν ψάξαμε όμως στο διαδίκτυο, δεν βρήκαμε πουθενά εικόνες μέσα από την σπηλιά και είναι απορίας άξιο που μία τόσο ιδιαίτερη ανακάλυψη και εξερεύνηση μένει κρυφή, ακόμα και για την περίπτωση που δεν είχε κάτι σημαντικό να μας δείξει (λέτε να βρήκαν τις λίρες που τόσο απεγνωσμένα ψάχνουμε κι εμείς εδώ και δύο χρόνια κι έπειτα να εξαφάνισαν κάθε ίχνος τους?).
Ακούσαμε επίσης ότι η σπηλιά έχει μήκος που φτάνει τα 100 μέτρα κι ότι το ύψος της πλησιάζει τα 10.

Δίπλα και λίγο ψηλότερα από την τρύπα, σε μία εσοχή του βράχου, διακρίνεται ένας πέτρινος τοίχος, φτιαγμένος από ανθρώπινο χέρι. Ίσως κι εκεί να κρύβεται κάτι, ίσως πάλι να μην κρύβεται και τίποτα.

Απαντήσεις σε όλα τα παραπάνω θα δοθούν σύντομα, οπότε και η Cyberotsarka θα πατήσει τό πόδι της και εκεί μέσα. Κι αν δεν καταφέρουμε εμείς οι ίδιοι να μπούμε μέσα στη σπηλιά, θα το κάνουν για μας, άνθρωποι επαγγελματίες, φίλοι της Cyberότσαρκας.

Πάνω απ’ όλους κι απ’ όλα, προέχει πάντα η ασφάλεια...

ΥΓ1. Η περιέργεια για το άγνωστο ήταν και παραμένει το κύριο συστατικό, όλου αυτού που ονομάζουμε Cyberότσαρκα. Δεν μας έλειψε ποτέ μέχρι τώρα κι απ’ ότι φαίνεται θα πάρει καιρό μέχρι να μας τελειώσει.
ΥΓ2. Μακάρι να σκοντάψουμε μια μέρα στις λίρες που οι περισσότεροι νομίζουν ότι ψάχνουμε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα πιάσουν τόπο, στον τόπο μας...
ΥΓ3. Ποιο απορρυπαντικό είπαμε ότι ξεπλένει λίρες;

Πολύ ενδιαφέρον το κείμενο σου Garavelas, αλλά έχω να ρωτήσω κάτι.
1) Τα μέτρα για την τρύπα πως τα υπολογίσατε;
2) Εγώ προσωπικά ξέρω για 20 μέτρα ύψος μέσα στο σπήλαιο.

Μέχρι πρότινος κι έπειτα κι από το τελευταίο άρθρο για την σπηλιά στο μοναστήρι των Ταξιαρχών στην Αγία Άννα, θεωρούσαμε σχεδόν βέβαιο ότι η συγκεκριμένη περιοχή, είχε εξαντλήσει όλες όσες εικόνες είχε να μας προσφέρει...
Πριν από λίγες ημέρες όμως, διαψευστήκαμε ευχάριστα γι' ακόμη μία φορά, καθώς εντοπίσαμε την Τσούκα, το χωριό "φάντασμα" της περιοχής, όπου σύμφωνα με τον μύθο, οι κατοικοί του είχαν βρει τρόπο να εξαφανίζονται μέσα σε λίγη ώρα, κάθε φορά που επιδρομείς έφταναν ως εκεί, χωρίς να γνωρίζει κανείς που έχουνε κρυφτεί.


Η Τσούκα ήταν το πρώτο χωριό-φάντασμα με το οποίο ασχολήθηκε η παρέα μας, όταν πρωτοξεκινήσαμε τις εξορμήσεις μας και χρειάστηκε να περάσουν περίπου 3 χρόνια μέχρι να το βρούμε. Πρόκειται για ένα πετρόκτιστο χωριό, σκεπασμένο στην κυριολεξία κάτω από την πλούσια βλάστηση, με τα γκρεμισμένα σπίτια να έχουν καλυφθεί από τις φυλλωσιές και τα αγριόχορτα. Οι εικόνες που συλλέξαμε όμως από την εξόρμησή μας στην Τσούκα είναι εξαιρετικά λίγες για τη σύνταξη ενός κεντρικού άρθρου.
Το χωριό εγκαταλείφθηκε πριν από πολλές δεκαετίες (δεν ξέρουμε ακριβώς πότε και για ποιον λόγο) και σήμερα σώζονται μόνον απομεινάρια από τους σκελετούς δύο-τριών σπιτιών και τμήματα της τοιχοποιίας από τα υπόλοιπα που δεν είναι και λίγα. Είναι πνιγμένο μέσα στο πράσινο και δεν διακρίνεται καθόλου στο google earth.


Το χωριό της Τσούκας θα μπει και πάλι στο πρόγραμμα των εξορμήσεων της Cyberότσαρκας τον επόμενο χειμώνα, όταν η βλάστηση θα μας επιτρέψει να το εξερευνήσουμε καλύτερα. Ως τότε ελπίζουμε να αποδειχθούν έγκυρες και οι πληροφορίες που έχουμε για δεύτερο σπήλαιο εκεί κοντά που ο πιθανός εντοπισμός του (αν και εφόσον υπάρχει), ίσως ανατρέψει τα όσα γνωρίζουμε για τους μύθους της περιοχής, που έχουν φτάσει ως τις μέρες μας...

Το κεφάλαιο Τσούκα - Αγία Άννα - Μονή Ταξιαρχών δεν φαίνεται να κλείνει τόσο εύκολα. Και σίγουρα δεν μιλάμε για μία συνηθισμένη τοποθεσία μιας που για ακόμη μία φορά (ήδη υπάρχουν 2 ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ και ένα της κρατικής τηλεόρασης) έλαβε χώρα στο μοναστήρι τηλεοπτικό ρεπορτάζ γνωστής εκπομπής που βρίσκεται αυτές τις μέρες στο νομό μας.



Είναι λογικό πως δεν θα μπορούσε να κλείσει έτσι εύκολα αυτός ο κύκλος για εμάς. Ο μύθος, το μοναστήρι, το σπήλαιο, ο καταρράκτης, το χωριό-φάντασμα... Μία όλοκληρη ιστορία και ένας μικρός παράδεισος βρίσκεται κρυμμένος σε αυτά τα μέρη.
Με περισσότερα στοιχεία και εμβαθύνοντας σε γεγονότα πιθανότατα θα επανέλθουμε στο θέμα με το τρίτο άρθρο της σειράς, "Τσούκα".
Οι πηγές στα θέματα που καταπιανόμαστε, συνήθως, είναι οι μαρτυρίες των ανθρώπων και όχι το Google ή κάποιο βιβλίο. Στόχος πέρα από την ικανοποίηση των ανησυχιών μας, πιστεύω πως είναι η καταγραφή της μαρτυρίας και της εικόνας, το ψηφιακό βαλσάμωμα όλων αυτών των πραγμάτων που ολοένα και ξεχνιούνται με κίνδυνο μια μέρα να χαθούν.

Ανοιχτό μέτωπο Νο3.
Η σπηλιά στο φαράγγι...
Οι πληροφορίες είναι ελάχιστες και όχι διασταυρωμένες.
Επειδή όμως έχουμε κάνει μεταπτυχιακά στην Τσούκα, μία νέα εξόρμηση θα ήταν σχετικά σύντομη και με γρήγορα αποτελέσματα, είτε αυτά είναι θετικά, είτε αρνητικά.

Πολύ παράξενο αυτό το μέρος...
Έχουμε επισκεφθεί την περιοχή της Παλιάς Τσούκας τρεις φορές και ακόμα κρατάει πολύ καλά κρυμμένα τα μυστικά της. Η οργιώδης βλάστηση σε ορισμένα σημεία, ακόμα και τώρα το χειμώνα, η καταστροφή που υπέστη το χωριό τις περασμένες δεκαετίες, είτε από φυσικά αίτια είτε από ανθρώπινα χέρια, αλλά και η συνήθης καχυποψία που συναντάμε στις εξορμήσεις μας, δεν μας έχουν επιτρέψει να αποκαλύψουμε μέχρι σήμερα, παρά ελάχιστες, από τις κρυφές πτυχές της ζωής των ανθρώπων που έζησαν εκεί τους περασμένους αιώνες...





Πρόκειται για το "πιο φάντασμα" από τα χωριά φαντάσματα που έχουμε επισκεφθεί όλα αυτά τα χρόνια και το μέτωπο παραμένει ανοιχτό, τουλάχιστον μέχρι την επόμενη εξόρμηση...