Δυστυχώς η σουβλακολογία-τσιπουρολογία δεν κατέστη δυνατόν να πραγματοποιηθεί, διότι τις ημέρες που η ομάδα της ΕΣΕ βρέθηκε στην Καστοριά, έντονες βροχοπτώσεις δεν επέτρεψαν την εκ νέου εξερεύνηση του σπηλαίου των νερών και την χαρτογράφησή του, επειδή κάτι τέτοιο θα ήταν επικίνδυνο (εν τω μεταξύ, διαπιστώνω ότι έχει γεμίσει η σελίδα με κάθε είδους ειδικολόγο). Ίσως αυτό να πραγματοποιηθεί το επόμενο καλοκαίρι.
Σπήλαιο των νερών λοιπόν...
Η κορωνίδα των εξορμήσεών μας, σε βαθμό που κάποια στιγμή νόμισα ότι θα μετακομίσουμε εκεί μέσα μόνιμα, να κάνουμε παρέα με τους προγόνους του batman που παρεπιπτόντως, αποδείχτηκαν ιδιαίτερα φιλικοί μαζί μας, δεν ρούφηξαν το αίμα κανενός και μας βοήθησαν να ξεπεράσουμε κάποιες από τις φοβίες μας. Αφού σκέφτομαι να υιοθετήσω μερικές νυχτερίδες και να τις βάλω για κατοικίδια μέσα στη ντουλάπα μου. Έχω τοποθετήσει και δεύτερο ξύλινο δοκάρι-κλώστη μέσα στη ντουλάπα μαζί με αυτό που ήδη υπάρχει για τις κρεμάστρες, οπότε έχουνε έτοιμο μέρος για να αράξουνε.
Τη φωτό που επισυνάπτω παρακάτω, να σας πω την αλήθεια, δεν θυμάμαι από που την "έκλεψα". Έχει πολύ καιρό που βρίσκεται αποθηκευμένη στον υπολογιστή μου και σήμερα την ξεσκόνισα. Πρέπει να την είχα αντιγράψει από την ιστοσελίδα του δήμου Άργους Ορεστικού και απεικονίζει φωτογραφικό αρχείο από το σπήλαιο των νερών. Οι φωτογραφίες που φαίνονται πρέπει να βρίσκονται μέσα στην αίθουσα του πολιτιστικού συλλόγου του Καστανοφύτου, που δεν προνοήσαμε μια φορά να πάμε να πιούμε έναν καφέ και να δούμε τι άλλο έχουν εκεί φυλαγμένο, οι ντόπιοι.
Αλλά κι αυτοί φευγάτοι είναι, πλην μερικών γερόντων που φυλάττουν ακόμα Θερμοπύλες πάνω στο χωριό, όπως συμβαίνει άλλωστε με τα περισσότερα χωριά της περιοχής μας, τα τελευταία χρόνια.*
Σημαντική στιγμή για τις εξορμήσεις μας στο σπήλαιο του Καστανοφύτου ήταν ο εντοπισμός της εξόδου (ή της δεύτερης εισόδου αν προτιμάται), με τη βοήθεια των φίλων του ΕΤΑΚ από την Καστοριά. Η έξοδος (θυμίζω ότι το σπήλαιο είναι διαμπερές) βρίσκεται χαμηλότερα σε δυσπρόσιτο σημείο και το να εισέλθεις από κει εντός του σπηλαίου, δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα, αφού ξεκινάς κατευθείαν με αυτό που θέλεις να αποφύγεις, δηλαδή το έρπινγκ. Η θερμοκρασία από την κάτω μεριά του σπηλαίου (από την έξοδο δηλαδή) είναι αρκετά χαμηλότερη απ’ ότι στην πάνω μεριά. Ο αέρας που βγαίνει από την τρύπα που σε οδηγεί μέσα είναι αρκετά κρύος, ακόμα και τις πιο ζεστές μέρες του καλοκαιριού.
Πολύ κοντά στην έξοδο επίσης, αναβλύζουν μέσα από τα πετρώματα, πολλά από τα νερά που διασχίζουν κατά μήκος, το σπήλαιο το νερών. Το νερό φυσικά δεν είναι πόσιμο, διότι είναι γαρνιρισμένο κι αυτό με σκατουλάκια νυχτερίδας.
Μην απορήσετε επομένως αν κάποια φορά, προκειμένου να σβήσετε τη δίψα σας, πιείτε νερό απ’ ευθείας από κάποια "πηγή" που εντοπίσατε στο διάβα σας ή που σας υπέδειξε κάποιος πηγηολόγος της περιοχής, κι όταν επιστρέψετε στο σπίτι σας, νοιώσετε την ανάγκη να κρεμαστείτε ανάποδα από το ταβάνι.
Δεν είναι τίποτα!
Ίσως μια μέρα παίξετε και σε ταινία του Hollywood...
Εδώ το καλό πράμα...
Καλό πράμα 1!
Καλό πράμα 2!
* Ευτυχώς που η καλή μας η κυβέρνηση φροντίζει για μας, χωρίς εμάς. Έλαβε τα νέα μέτρα που έλαβε κι επιτέλους κάποια από τα χωριά μας θα αρχίσουν να αποκτάνε και πάλι λίγη κίνηση... Διότι ως γνωστόν καλύτερα πρώτος στο χωριό, παρά δεύτερος στην πόλη... Και στις μέρες μας δυστυχώς, οι δεύτεροι γίνονται όλο και περισσότεροι!
Η προσπάθεια κοινωνικής ανάκαμψης της περιφέρειας και η αποκέντρωση μόλις ξεκίνησαν...
ΥΓ. Στο 1,42 η αμόλυβδη! Το παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα εις ύψος είναι στα 2,45. Έχουμε ακόμα...