02 Απρίλιος 2013.
Η Πανεπιστημιακή Ανασκαφή Άργους Ορεστικού διεξάγεται από το 2009 από τον Τομέα Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων υπό τη διεύθυνση των Δημήτρη Πλάντζου και Δημήτρη Δαμάσκου, επίκουρων καθηγητών κλασικής αρχαιολογίας των Πανεπιστημίων Ιωαννίνων και Δυτικής Ελλάδας αντίστοιχα. Πρόκειται για τη μοναδική ως τώρα συστηματική ανασκαφή κλασικών αρχαιοτήτων στην ευρύτερη περιοχή της Καστοριάς...
Η ανασκαφή συνεχίζει τη διερεύνηση ενός μεγάλου ρωμαϊκού συγκροτήματος που αποτελείται από δύο χώρους, ο ένας εκ των οποίων ερμηνεύτηκε από τον Δ. Δαμάσκο σε παλιότερη μελέτη του ως η έδρα του Κοινού των Ορεστών. Ο δεύτερος και μεγαλύτερος χώρος είναι ένα ορθογώνιο κτίριο, το οποίο έφερε περιμετρικά στοές και ήταν στο εσωτερικό του υπαίθριος.
Η ανασκαφή των δύο τελευταίων περιόδων έφερε παράλληλα στο φως ένα εκτεταμένο νεκροταφείο των ύστερων ρωμαϊκών χρόνων (4ος αι. μ. Χ.), η μελέτη του οποίου δίνει σημαντικά στοιχεία για τη ζωή των κατοίκων της περιοχής την εποχή της μετάβασης από την εποχή της ρωμαϊκής κυριαρχίας στα χρόνια της επιβολής του χριστιανισμού στον βορειοελλαδικό χώρο. Τα μέχρι τώρα ευρήματα στις ταφές αυτές είναι λίγα, ίσως επειδή την εποχή εκείνη οι νεκροί θάβονταν μόνο με ελάχιστα αφιερώματα.
Στα σημαντικά ευρήματα της περσινής ανασκαφικής περιόδου συγκαταλέγονται δύο νέα κτίσματα. Το ένα είναι ένα ορθογώνιο κτίσμα στο κέντρο περίπου της περίστυλης αυλής του συγκροτήματος, το οποίο με τα μέχρι τώρα ευρήματα ταυτίζεται με ναό των ρωμαϊκών χρόνων. Η λατρευόμενη θεότητα μας είναι προς το παρόν άγνωστη.
Αργότερα, μέσα σ’ αυτό, οι πρώτοι χριστιανοί έχτισαν ένα μνημειακό υπόγειο ταφικό μνημείο, το οποίο σώζεται σε πολύ καλή κατάσταση και έχει ένα σπάνιο σχήμα για ταφικά μνημεία της εποχής με ημισφαιρικό θόλο από κουρασάνι και υπόγεια σκαλοπάτια που οδηγούσαν στην είσοδο του μνημείου. Ο θόλος εσωτερικά σώζει τμήματα της ζωγραφικής του διακόσμησης, έναστρο ουρανό και το χριστόγραμμα ΧΡ, που υποδηλώνει την πίστη των ταφέντων. Ο ζωγραφικός του διάκοσμος είναι αρκετά ταλαιπωρημένος από την υγρασία και χρειάζεται συντήρηση για να διαπιστωθεί σε πόση έκταση σώζεται σήμερα. Μέσα στο μνημείο ήταν θαμμένα τέσσερα άτομα, τρία σε κτιστές λάρνακες κι ένα στο έδαφος. Πιθανότατα και οι τέσσερις νεκροί ήταν γυναίκες. Το μνημείο χρονολογείται στο β΄μισό του 4ου αι. μ.Χ.. Η ανασκαφή του μνημείου έγινε από τη 16η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και την υπεύθυνη αρχαιολόγο Ανδρομάχη Σκρέκα. Οι έρευνες θα συνεχιστούν καλώς εχόντων και το φετινό καλοκαίρι...
Σχετικά θέματα:
Η αρχαιολογία της μνήμης – Δ.Πλάντζος
Παραβέλα 2012: Συνέντευξη Δ.Δαμάσκου
Στα ίχνη του αρχαίου Άργους Ορεστικού
