Τα αναπάντητα θέματα μέσα σε αυτό το φόρουμ είναι αρκετά, κι όμως έχω ακόμη το θράσος να ανοίγω καινούρια...
Τι να κάνουμε ρε παιδιά, τα μυστικά του τόπου μας δεν τελειώνουν ποτέ και κάποια από αυτά χρειάζονται και αρκετό παίδεμα μέχρι να τα βρεις, προσεγγίσεις και να καλύψεις το φωτορεπορτάζ.
Ο φάκελος Γράμμος πήρε για ακόμη μία χρονιά αναβολή για το ερχόμενο καλοκαίρι -που να ξέραμε ότι μέχρι και το Δεκέμβριο θα έχουμε ακόμα καλοκαίρι!. Αν συνεχίσει έτσι ο καιρός οι αρκούδες θα το πάνε σερί.
Τον Γράμμο ή τον φοβόμαστε ή τον βαριόμαστε, δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς.
Οι πληροφορίες συγκεκριμένες και το σπήλαιο πασίγνωστο, σε άλλους σαν μύθος (και εμείς κάποτε έτσι το αντιμετωπίζαμε), σε άλλους σαν ένα σχετικά εύκολα προσεγγίσιμο σημείο του Γράμμου που περικλύει μέσα του τόνους ιστορίας.
Και επειδή κάποια τσακάλια εδώ μέσα είναι πάντα σε εγγρήγορση, χείμωνα-καλοκαίρι, την Κυριακή που μας πέρασε ήπιαν καφέ (ε και λίγο τσίπουρο, και λίγο κεμπάπ, και κάτι πατατοσαλάτες και κάτι τυροκαφτερές, και κάτι σαλάτες του σεφ, και κάτι σαλάτες του άλλου του σεφ γιατί είχε 2 σεφ κλπ κλπ) στα χίλια κάτι υψόμετρο και έκαναν μία μίνι έρευνα. Πολύ μίνι βέβαια γιατί έσκασαν από το φαΐ και ζαβλακώθηκαν από την ζέστη του τζακιού.
Ο δρόμος για το αντάρτικο νοσοκομείο είναι άψογος εώς το Πεύκο. Από εκεί και έπειτα πρόκειται για έναν πολύ καλά πατημένο χωματόδρομο ο οποίος κάτω από καλές καιρικές συνθήκες πιθανότατα είναι προσπελάσιμος και από συμβατικό αυτοκίνητο. Ο δρόμος αυτός μπορεί να σε οδηγήσει επίσης στην Μονή του Αγίου Ζαχαρία, την Γράμμουστα και κατ'επέκτασην μετά και από αρκετό περπάτημα σε Γκιστόβα-κορυφή.
Η σπηλιά βρίσκεται κάπου κοντά στο άγαλμα του Κόκκαλη. Αυτά μέχρι εδώ από μένα, δε ξέρω και πολλά. Πείτε τίποτα και εσείς που ξέρετε περισσότερα...

Και εσύ τυχαίε επισκέπτη που διαβάζεις το ποστ και μένεις κάπου μακριά, πριν σου μπει η ιδέα στην βγάζω: ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΙΡΕΣ! Μην κάνεις καμιά βλακεία...

toulias έγραψε:



ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΙΡΕΣ???????????? Τυχαίο? Δεν νομίζω...........

toulias έγραψε:


Όσο καλές και αν είναι οι καιρικές συνθήκες για τα δεδομένα της εποχής νομίζω ότι είναι λίγο ριψοκίνδυνο να πάτε στον Γράμμο χειμώνα.
Αν θέλεις toulia να σου δανείσω το δικό μου για να μπορέσετε να πάτε γιατί χωρίς τους αναδιπλωμένους καθρέφτες δεν ξέρω αν θα τα καταφέρετε!!!

toulias έγραψε:


www.panoramio.com/photo/31287845
Δεν έχω πάει.
Πίστευα ότι είναι κάπου ψηλά στο στενό φαράγγι του Αλιάκμονα.
Υπάρχει ένα μονοπάτι που ξεκινάει από το Λιανοτόπι και καταλήγει στο χωριό Γράμμος, αυτό το έχω περπατήσει. Κάπου στο πιο ψηλό σημείο του μονοπατιού υπάρχει το εικονοστάσι που δείχνει ο τύπος στο link που παρέθεσα. Πίστευα ότι η σπηλιά βρισκόταν κάπου στον γκρεμό ανάμεσα στο μονοπάτι και στο ποτάμι. Ο τύπος που παραθέτει την φωτογραφία στον χάρτη δείχνει ότι είναι στην απέναντι μεριά, στον κεντρικό χωματόδρομο που ενώνει τον Γράμμο με το Λιανοτόπι. Το σημείο δε, φαίνεται αρκετά κοντά στον δρόμο. Το θέμα είναι ότι έχω πολλά χρόνια να πάω και δεν θυμάμαι την κλίση εκεί (που από ότι φαίνεται στην φώτο είναι αρκετή)
Υποθετικά μιλώντας η θα πρέπει να γίνει ραπέλ από πάνω η θα πρέπει να σκαρφαλώσεις στην σάρα που φαίνεται.

Διόρθωση στο παραπάνω post

Η θέση που δίνει αυτός στο link είναι η θέση από όπου τραβήχτηκε η φωτογραφία οπότε η αρχική μου υπόθεση για την θέση της σπηλιάς είναι σωστή.

Η φωτογραφία τραβήχτηκε από ένα χωματόδρομο πολύ πιο άσχημο από τον κεντρικό ο οποίος κινείται πιο χαμηλά και μπορείς να δεις την πλευρά του φαραγγιού στην οποία βρίσκεται η σπηλιά. Στο χωματόδρομο μπαίνεις η μετά το Λιανοτόπι η ανεβαίνεις στο διάσελο από τον κεντρικό και τον βρίσκεις εκεί.
Η σπηλιά βρίσκεται αρκετά μέσα στο φαράγγι και η πρόσβαση γίνεται είτε από κάτω όταν δεν έχει νερό το ποτάμι, η από πάνω με ραπέλ.
Για να βρεις το σημείο του ραπέλ πρέπει να ανέβεις το μονοπάτι από Λιανοτόπι προς Γράμμο, να βρεις το εκκλησάκι και μετά να κινηθείς δεξιά στην άκρη του τοιχώματος του φαραγγιού(προς το Λιανοτόπι. Καλό είναι να τσεκαριστεί η σπηλιά και από τα δύο σημεία για να υπολογιστεί η θέση του ραπέλ.

Σίγουρα δηλαδή δε θα είναι και η πιο εύκολη υπόθεση η πρόσβαση στο νοσοκομείο. Όχι όμως και ακατόρθωτη. Χάρη στην καλή πληροφόρηση του adteam ξεκινάμε από κάποια βάση. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να οργανώσουμε την εξόρμηση και να "δηλώσουμε συμμετοχές" περιμένοντας να λιώσουν τα χιόνια που τώρα τελευταία άρχισαν να πέφτουν. Έχουμε καιρό δηλαδή!
Και έτσι για να γεμίσω το ποστ μου πάρτε και μία live web κάμερα από το Γράμμο:

www.grammos.com/live/live.jpg

Για να ενημερώνεστε για την κατάσταση επάνω. Απ'ότι βλέπω στο τελευταίο φρέιμ που εξέμπεμπε την ώρα που δημοσίευσα το λινκ, σίγουρα μία επίσκεψη στα πιο ψηλά σημεία του Γράμμου δεν είναι η καλύτερη ιδέα. Και σίγουρα για αρκετούς μήνες δε θα αλλάξουν και πολλά. Άντε το πολύ να ξεπαρκάρει το αυτοκίνητο που είναι μπροστά στην κάμερα, ή να βγει κανένα φάντασμα από κάποιο σπίτι. Και τώρα που είπα φάντασμα κατευθείαν αύξησα την επισκεψιμότητα της σελίδας, μιας που στο google γίνεται πανζουρλισμός με την αναζήτηση στοιχειών. Και σε σένα φίλε που μας βρήκες από την αναζήτηση έχω να σε πω ότι δε σε χάλασε που τζάμπα μπήκες και διάβασες το ποστ μου που ουδεμία σχέση έχει με φαντάσματα! Μουαχαχα

GreenEyes και stathis οι δημοσιεύσεις σας πραγματικά μου άρεσαν! Πραγματικά είχαν πόιντ, για ξεχωριστό λόγο η καθεμία και σχεδόν απέφυγαν το σπαμάρισμα.

Μετά το τελευταίο ποστ 8 Μήνες, 4 Εβδομάδες πριν ας έρθουμε στο σήμερα...
Σήμερα, λοιπόν, γνωρίζουμε την ακριβή τοποθεσία του νοσοκομείου των ανταρτών στο Γράμμο και είναι πολύ κοντά στο σημείο που υποδεικνύει η φωτογραφία από το panoramio που μας παρέθεσε ο adteam. Μύθοι του τύπου "δεν πάτησε ποτέ κανείς" ή "κανείς δε ξέρει που είναι" κάντε στη μπάντα παρακαλώ να περάσει η cyberότσαρκα!
To εν λόγω, πάλαι ποτέ, αυτοσχέδιο, σπηλαιοεπαφικό νοσοκομείο βρίσκεται μέσα σε αυτό εδώ το φαράγγι, λίγο πριν από τον οικισμό την Γράμμουστας, στις τελευταίες δασωμένες εκτάσεις του Γράμμου πριν τα αχανή λειβάδια.



Είναι μάλιστα πολύ κοντά στο δρόμο, πίσω από την πλάτη της προτομής του Κόκκαλη, απλά λόγω της μορφολογίας του εδάφους δε μπορείς να το προσεγγίσεις από εκεί, πρέπει να πας απο γύρω ακολουθώντας μικρή αλλά δύσκολη διαδρομή 2 ωρών.
Επισήμανση: μην επιχείρησει κανένας ούγκανος να ψαχτεί για να πάει διότι λόγω του πολύ άγριου φυσικού τοπίου που χαρακτηρίζει την τοποθεσία αφενώς θα πρέπει να είναι πολύ κωλόφαρδος ώστε να βρει το ακριβές σημείο χωρίς καθοδήγηση, αφετέρου αν δεν έχει επαφή με ορεινές δραστηριότητες θα τρέχει η Ε.Τ.Α.Κ. να βρεί τα λείψανα του μέσα στο φαράγγι. Όχι τίποτα άλλο, θα έχω και τύψεις που υπέδειξα την τοποθεσία δημοσίως...
Να πω επίσης το εξής: οι φήμες πως κανείς δεν πάτησε στο νοσοκομείο διατυπώνονται από αδαείς ανθρώπους με χαμηλό IQ και μανία αυτοπροβολής (όπως και για τους περισσότερους σύγχρονους μύθους σε τέτοιο στυλ). Παρόλα αυτά έχουν μια μικρή δόση δίκιου διότι υπάρχει μία άποψη, που στηρίζεται σε κάποια βάση, και λέει ότι αυτή η τρύπα ήταν κάτι σαν πρώτες βοήθειες, κάτι υποδεέστερο τελωσπάντων του νοσοκομείου. Ποια είναι η βάση στην οποία στηρίζεται; Ότι η σπηλιά είναι πολύ μικρή για νοσοκομείο, αντίθετα με τις περιγραφές αλλά και την κοινή λογική. Δεν αποκλείεται λοιπόν η πιθανότητα το αντάρτικο νοσοκομείο του Γράμμου να βρίσκεται κάπου αλλού, πράγμα το οποίο σημαίνει πως όσο περνούν τα χρόνια λιγοστεύουν οι πιθανότητες να μάθουμε την αλήθεια λόγω της γεροντικής άνιας και των θανάτων των τελευταίων ανθρώπων που είδαν το νοσοκομείο, ΑΝ βέβαια ήταν άλλο το νοσοκομείο.
Μην ακούτε όμως φήμες. Το νοσοκομείο υπάρχει (οι φημές αναφέρονται σε αυτό της Γράμμουστας) και πατήθηκε. Ουκ ολίγες φορές.

Το θέμα είναι λιγάκι δύσκολο και ιστορικά και γεωγραφικά και γι' αυτό χρειάζεται λεπτούς χειρισμούς στην προσέγγισή του.
Πολλά λέγονται, λιγότερα γράφονται και είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις που σταματάει ο μύθος και που ξεκινάει η πραγματικότητα. Γεγονός πάντως είναι, και θα συμφωνήσω σε αυτό το σημείο με τον αρχηγό, ότι υπάρχουν μαρτυρίες που αναφέρουν την ύπαρξη δεύτερης τοποθεσίας ως αντάρτικο νοσοκομείο κι ότι αυτό δεν βρισκόταν στη γνωστή σπηλιά που ανεβαίνουν πολλοί πριν τη Γράμμουστα.
Όταν πάρουμε τις απαντήσεις που θέλουμε ή όταν θεωρήσουμε ότι η έρευνά μας έχει εξαντληθεί τότε θα προχωρήσουμε στη δημοσίευση περαιτέρω πληροφοριών.
Το υλικό υπάρχει (όχι ολοκληρωμένο) και περιμένει κι αυτό υπομονετικά στην ουρά όπως και τα υπόλοιπα...

Συνοδοιπόροι Καλησπέρα σας
Ψάχνοντας για τα Όντρια «έπεσα» από ότι καταλαβαίνω σε μια παρά πολύ καλή ομάδα νέων ανθρώπων που έχουν όρεξη για ανακάλυψη και περιπέτεια στην φύση και αποφάσισα παρά την διάφορα στην ηλικία να συμμετέχω στο forum σας.
Κατοικώ στη Πτολεμαΐδα και κινούμαι στα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας.
Σχετικά με το νοσοκομείο των ανταρτών.
Σύμφωνα με έγκυρες ιστορικές μαρτυρίες ( Στα βήματα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας Ιστορικός & Ταξιδιωτικός Οδηγός Σελίδες 84 ~ 89).
Πρόσβαση στην σπηλιά έχουμε από δυο πλευρές.
Α)Από Λιανοτόπι: Αμέσως μετά την γέφυρα υπάρχει δευτερεύων δασικός δρόμος που βγαίνει πριν το Βέρτενικ, τον ακολουθούμε για 100~150 μέτρα κατεβαίνουμε στο ποτάμι, το περνάμε απέναντι, συνεχίζουμε σε ξέφωτο κατόπιν στα βράχια σε κατεύθυνση σταθερά Δυτική βρίσκουμε της σπηλιές σε υψόμετρο 1300μ. περίπου.
Β)Από την πλατεία της Γράμουστας κατηφορίζουμε προς το ποτάμι, περνάμε την γέφυρα και συνεχίζουμε στον δρόμο που ανηφορίζει για στάνη «Λάμπρου» και «Κιάφα», σύντομα αφήνουμε τον δρόμο, στρίβουμε αριστερά, με κατεύθυνση ΒΑ, σε μουλαρόδρομο, περνάμε κάτω από τη επιβλητική κορφή «Σκάλα 1849μ.» και μπαίνουμε σε δάσος με πεύκα, ανηφορίζουμε ομαλά φτάνουμε σε «ώμο», τρία χιλιόμετρα περίπου από την Γράμουστα.
Είμαστε σε αυχένα 1420μ. Υψ στην περιοχή Καταφίκη.(Το Καταφίκη είναι ο Νότιος βράχος από τους δύο που δημιουργούν στενό πέρασμα που επιτρέπει την έξοδο του Αλιάκμονα από την κοιλάδα του Μέσα Γράμου.
Δεξιά και αριστερά του μονοπατιού σε μικρή απόσταση υπάρχουν κτίσματα που εξυπηρετούσαν τις ανάγκες του νοσοκομείου των ανταρτών (Λέγετε ότι ήταν το κύριο νοσοκομείο πριν υποχωρήσουν στις σπηλιές). Τριακόσια μέτρα περίπου μετά τα ερείπια έχουμε τον νου μας αριστερά (Βόρεια) να βρούμε μονοπάτι που μας κατεβάζει στη ρίζα του βράχου που είναι οι σπηλιές .
Την δεύτερη διαδρομή την έκανα πριν από πολλά χρονιά και δεν ξέρω σε τι κατάσταση είναι το μονοπάτι που μας κατεβάζει στην σπηλιά. Τότε ήταν αρκετά καλό αλλά ήθελε προσοχή.
Η πρώτη διαδρομή σίγουρα είναι προσβάσιμη αλλά πρέπει να περάσουμε το ποτάμι.
Είμαι στη διάθεσή σας για κάθε πρόσθετη πληροφορία στο Forum αλλά και στο mail μου
Γεια σας Τάκις .


Ο συνημμένος χάρτης είναι κατά προσέγγιση αλλά δίνει σαφή εικόνα του χώρου.

Kαλησπέρα Τάκις και καλωσορίσατε στην παρέα μας! Ελπίζω και εύχομαι να υπάρξει συνέχεια στην έλευση σας εδώ, ένας λόγος παραπάνω ο τόπος διαμονής σας, που ξεφεύγει λίγο από τα στενά δικά μας όρια (Άργος Ορεστικό - Καστοριά) και μπορεί να αποτελέσει έναν συνδετικό κρίκο για όμορφα πράγματα στο μέλλον. Αυτό είναι και ένα από τα ζητούμενα της σελίδας άλλωστε...
Με χαροποίησε ιδιαίτερα αυτό το ποστ μιας που αφενώς σπάνια δεχόμαστε τέτοιες εκπλήξεις πέρα από τους γνωστούς-αγνωστούς της σελίδας και αφετέρου είναι άρτιο και κατατοπιστικό (έχει γίνει εξαιρετική δουλειά με τις περιγραφές αλλά και τον χάρτη). Είναι ότι πιο απτό έχουμε στα χέρια μας σε σχέση με την προσέγγιση του αντάρτικου νοσοκομείου της Γράμμουστας... Το τελευταίο κομμάτι που απομένει είναι ο σχεδιασμός και η υλοποίηση της εξόρμησης, κάτι το οποίο πρέπει να γίνει είτε άμεσα (μέσα στον επόμενο ένα μήνα), είτε αργά την άνοιξη για ευνόητους λόγους... Τζιπ δε χρειάζεται, ήμασταν πρόσφατα εκεί, και ο χωματόδρομος ήταν σε αρκετά καλή κατάσταση. Όποτε cyberότσαρκιτες μου: περί ορέξεως αντάρτικο!
Είναι το καλύτερο timing μιας που μόλις άρχισαν οι αντάρτες του διαδικτύου να επιτίθενται.
Απλά Τάκις μιας που οι πληροφορίες σας είναι αρκετά αναλυτικές φρόνιμο θα ήταν να επισημάνουμε εκ νέου την επικινδυνότητα της περιοχής και να αποθαρρύνουμε τον οποιοδήποτε να δοκιμάσει κάτι αν δεν είναι 100% σίγουρος γι'αυτό που πάει να κάνει! Δεν πρόκειται ούτε για θέρετρο, ούτε για μουσείο... Μιλάμε για άγρια φύση, αφιλόξενο ανάγλυφο και πολλούς κινδύνους γενικότερα.

ΥΓ η καταγωγή μου είναι κατά το ήμισι από Πτολεμαΐδα (ένα χωριό της για την ακρίβεια). Γεια σου πατρίδα λοιπόν!

Πατριωτάκι Γεια σου.
Πες και από ποιο χωριό είναι η μητέρα σου γιατί και εγώ από χωριό είμαι.
Χαίρομαι γιατί σας βλέπω ότι είστε προνοητικοί στα θέματα ασφάλειας στο βουνό. Προσωπικό μου σύνθημα είναι «Η ορειβασία είναι απόλαυση ας μην την κάνουμε κόλαση».
Σαν συνέχεια για τα «Νοσοκομεία των Ανταρτών» σε πληροφορώ ότι υπάρχει και δεύτερο νοσοκομείο στην περιοχή των Πρεσπών.
Είναι μια σπηλιά μεταξύ του χωριού Βροντερού και τα ερείπια του Αγκαθωτού. Είναι εύκολα προσβάσιμη και υπάρχουν ακόμα υπολείμματα από τα ξύλινα κρεβάτια.
Εγώ θα ήθελα από εσάς πληροφορίες σχετικά με τα Όντρια και τι θα άξιζε να δω σαν μια πρώτη μου επίσκεψη στο χώρο. Επίσης εάν υπάρχει και κάποιος χάρτης ή σκαρίφημα για την περιοχή γιατί έχω μάθει ότι κάποιοι εθελοντές σηματοδότησαν τον χώρο, και δεν εννοώ τους σπηλαιολόγους.
Πάντως είμαι πρόθυμος για κάθε πληροφορία που αφορά τα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας.

Εγώ θέλω να επισημάνω ιδιαίτερα το γεγονός ότι υπάρχουν περιοχές πάνω στον Γράμμο, μία από αυτές και η περιοχή του αντάρτικου νοσοκομείου, που την εποχή του εμφυλίου πολέμου ήταν ναρκοθετημένες και δεν μπορούμε εμείς να γνωρίζουμε σήμερα, ποιες ακριβώς και κατά πόσο έχουν αποναρκοθετηθεί και είναι "καθαρές". Θεωρώ ότι πρόκειται για τον πιο σοβαρό κίνδυνο που μπορεί να διατρέξει ο οποιοσδήποτε σε κάποιες τοποθεσίες του Γράμμου και το καλύτερο είναι να υπάρχει στην παρέα κάποιος που γνωρίζει καλά τα μονοπάτια. Από κει κι έπειτα οι φυσικές δυσκολίες που μπορεί να συναντήσει ένας εξορμηστής στην περιοχή είναι αντικειμενικά υπαρκτές και είναι προσωπικό θέμα του καθενός αν και κατά πόσο μπορούν να ξεπεραστούν.

Η σπηλιά για την οποία συζητάμε και πολλοί την ταυτίζουν (λανθασμένα) με το αντάρτικο νοσοκομείο υπάρχει (η μία από τις δύο), και βρίσκεται κοντά στην τοποθεσία όπου βρισκόταν και ο κυρίως χώρος του νοσοκομείου. Δεν ήταν όμως το νοσοκομείο η σπηλιά. Είναι μικρή σε μέγεθος για να μπορεί να καλύψει τις ανάγκες ενός στρατού.



Οι 2 σπηλιές της περιοχής ίσως χρησιμοποιήθηκαν για να δίνονται εκεί κάποιες πρώτες βοήθειες σε τραυματίες, ή σαν καταφύγιο σε περιπτώσεις βομβαρδισμών. Το νοσοκομείο βρισκόταν αρκετά κοντά και σήμερα "σώζονται" κάποιοι σωροί από πέτρες που προφανώς κάποτε συγκροτούσαν τα κτίρια.


Κλείνοντας να επαναλάβω ότι πρόκειται για ένα πολύ ιδιαίτερο θέμα που έχει σαφείς ιστορικές προεκτάσεις και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με την δέουσα σοβαρότητα. Η έρευνα συνεχίζεται και πολύ σύντομα που θα αναρτηθεί το σχετικό άρθρο στην κεντρική σελίδα της Cyberότσαρκας, θα γνωρίσουμε καλύτερα την περιοχή που πέρα από τις ανθρώπινες ιστορίες που κουβαλάει, ας μην ξεχνάμε ότι είναι και πολύ όμορφη...

Αυτό που λες για τις δυο σπηλιές είναι σωστό.
Επίσης είναι σωστό αυτό για της νάρκες. Εάν κινηθείς τυχαία εκτός των μονοπατιών ο κίνδυνος είναι υπαρκτός ακόμα και από νάρκες που μπορεί να «Κατέβασε» και το ποτάμι.
Σου στέλνω και σβαναρισμένες της σελίδες του βιβλίου που σου προανέφερα.
Γεια σου.

Για ευνόητους λόγους, μιας που αναδημοσιεύτηκε από τον χρήστη Τάκις αυτούσιο κομμάτι από το βιβλίο "ΓΡΑΜΜΟΣ - Στα βήματα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, κι επειδή το βιβλίο το έχουμε κι εμείς στη διάθεσή μας, δημοσιεύουμε και το εξώφυλλό του:

Ανοιχτό μέτωπο στη συγκεκριμένη τοποθεσία η δεύτερη σπηλιά στην οποία δεν καταφέραμε να μπούμε και να συμπληρώσω πως δεν διασχίσαμε ούτε το φαράγγι.
Μια καλοκαιρινή - δροσερή εξόρμηση με αφετηρία το φαράγγι και τις σπηλιές του και τερματισμό τον οικισμό του Γράμμου νομίζω πως επιβάλλεται...

ΥΓ. spam πρώτου μεγέθους!