Μην ακούτε κανέναν. Η cyberότσαρκα είναι εδώ ενωμένη δυνατή!
Όχι όπως ήταν πέρυσι, ούτε όπως ήταν πρόπερσι. Χαίρω πόλυ, άλλωστε για χρόνο μιλάμε εδώ και όλοι μας πολύ καλά γνωρίζουμε το ότι τίποτα δεν μένει ανέπαφο από το πέρασμα του χρόνου. Άνθρωποι, αντικείμενα, καταστάσεις, ιστοσελίδες...
Όλα κάνουν έναν κύκλο λοιπόν. Πρόκειται για κάτι το ομολογουμένως οδυνηρό αλλά συνάμα υγειές.
Η σελίδα μας κάνει τον κύκλο της όπως και η ζωή.
Και σίγουρα όταν σε περιόδους πεσμένες το μαγαζί "χτυπάει" τριψήφιους επισκέπτες αυτό είναι κάτι το, αν μη τι άλλο, αισιόδοξο. Γιατί όταν η ομάδα πάρει πάλι τα πάνω της -που θα τα πάρει- μία νέα ημέρα θα ανατείλει για την cyberότσαρκα.
Πάω για ξεκούραση ώστε να επανέλθω αύριο φρέσκος στο πόστινγκ. Αυτό που μόλις έκανα ήταν ομολογουμένως ποστ αλλά συνάμα σπαμ.
Απλά έσκασε μύτη το σκουπιδιάρικο από κάτω και κάνει κανά τεταρτάκι να τα μάσει όλα για να ηρεμήσει, έπρεπε κάπως να την παλέψω.

Είχα ετοιμάσει που λέτε ένα κείμενο τεράστιο για να το ποστάρω εδώ μέσα με αφορμή τον ερχομό του Νοέμβρη αλλά τελικά προτίμησα μία πολύ light έκδοση για να σπάσω το ρόδι για τον τρέχοντα μήνα μέσα στο φόρουμ της σελίδας μας...


Μεταξύ άλλων αναφερόμουν στις εκλογές που έχουν γίνει από μόνες τους αυτοδιοικητικές σύμφωνα με τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης (δεν είναι πλέον εκλογές για την διευρυμένη τοπική αυτοδιοίκηση αλλά έχουν πάρει οι εκλογές πρωτοβουλία κι έχουν αρχίσει να αυτοδιοικούνται), στον Νοέμβριο που ονομάζεται και Χαμένος, στο χειμερινό ηλιοστάσιο, στο facebook και στους σοσια-ληστές, στο παρκάρισμα και στην γκανιότα της πολιτικής, στις αθλητικές φυλλάδες που κυκλοφορούν στην Ελλάδα και στους διαιτητές που βάλαμε να μας σφυρίζουν ακόμα και στις αλάνες μας, στα μαγειρέματα της τηλεόρασης (έχουμε γεμίσει επιστήμονες της μαγειρικής), στις συντάξεις και στο πηγμένο γάλα, μέχρι και στους φωστήρες που πήραν τη βόμβα από το Μέγαρο Μαξίμου και την μετέφεραν για εξουδετέρωση στη Βουλή... Τι δεν εκκένωναν την Ακρόπολη για να εξουδετερώσουν την βόμβα εκεί πάνω για να τους βλέπουμε εμείς από κάτω και να τους καμαρώνουμε; Έλεος... Ούτε να γελάσουμε δεν μπορούμε πλέον με τα χάλια μας.
Όταν διάβασα σχεδόν ολοκληρωμένο το κείμενο, απογοητεύτηκα με τις διαπιστώσεις μου κι αποφάσισα να μην το ποστάρω καθόλου για δύο λόγους. Πρώτον διότι ήταν πολύ μεγάλο ακόμα και για τα δικά μου δεδομένα και δεύτερον γιατί τελικά αποφάσισα ότι προτιμώ τον ύπνο του δικαίου από το να ξυπνήσω δίπλα σε άλλους κοιμωμένους, στις παρακείμενες σε μένα κλίνες... Έτσι μου μάθανε και είναι δύσκολο να αλλάξω τώρα στα πνευματικά μου γεράματα. Έχω κάψει πολλά pixel στο κεφάλι μου για να βρω κάποιες στοιχειώδεις απαντήσεις σε απλά ερωτήματα και θέλω να κρατήσω λίγα για μελλοντική χρήση.


Δυστυχώς μάγκες μου, η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη κι αυτό είναι που μου τη δίνει περισσότερο καθώς έχουμε φτάσει στο σημείο να πιστεύουμε ότι είμαστε ικανοί να αλλάξουμε τον κόσμο όταν δεν είμαστε διατεθειμένοι να αλλάξουμε στο ελάχιστο εμείς οι ίδιοι, τις δικές μας συμπεριφορές και πρακτικές σε απλές περιπτώσεις που ξεχωρίζουνε έναν άνθρωπο από τα άλλα τετράποδα. Συγχωρήστε με για το ύφος μου αλλά έχουμε χάσει εντελώς τον προσανατολισμό μας και ουδείς νοιάζεται για το που πάμε. Αυτό βέβαια έχει και την πολύ αισιόδοξη πλευρά του αφού όταν δε σε νοιάζει που βρίσκεσαι, τότε δεν έχεις χαθεί. Όπου υπάρχει όμως διάχυτη αισιοδοξία, οι ευχάριστες εκπλήξεις σπανίζουν...


Καλό μήνα και καλή χρονιά!

Garavela γιατί επηρεάζεις αρνητικά τον κόσμο προ εκλογών;
Άσε μας να ρίξουμε ήσυχοι τη ψήφο μας και μετά γκρινιάζουμε και βρίζουμε όλοι μαζί!!!

Προσεχώς τα καινούργια ημερολόγια...

Ναι ναι ναι!!! Και η ατάκα βάση της φώτο:
Cyberotsarka! Σπάει αλυσίδες και νεύρα!!!
αχχαχαχααχ

Cyberότσαρκα... Μικρές εξορμήσεις σε τόπους και ουτοπίες...

Κάθε εξόρμηση είναι κι ένα μικρό ταξίδι σε έναν τόπο αλλά ταυτόχρονα και σε μία ουτοπία (ου + τόπος). Ο τόπος είναι το πραγματικό και η ουτοπία το ιδεατό, όμως ανύπαρκτο. Τι ψάχνουμε να βρούμε λοιπόν κάθε φορά που ο παππούς του Ιορδάνη ετοιμάζει φραπέδες; Μάλλον τίποτα… Μπαίνουμε σαν τον Οδυσσέα σ’ ένα καράβι στα παράλια της Τροίας και ξεκινάμε να διασχίσουμε το Αιγαίο αγναντεύοντας κάποιον Όλυμπο. Το κύμα θα μας πετάξει κάποτε σε μια ξέρα κι εκεί θα μείνουμε… Στην καλύτερη περίπτωση, αν δεν αφήσουμε τα κοκαλάκια μας σε κάποια βραχονησίδα, θα φτάσουμε στη δική μας Αμερική όπου θα πρέπει όμως να αφαιρέσουμε από το μυαλό μας κάθε πιθανότητα επιστροφής…

Η παραπάνω προσέγγιση των εξορμήσεων, συμπεριλαμβανομένων και αυτών του διαδικτύου, είναι μάλλον απαισιόδοξη διότι η Ιθάκη πάντα έμοιαζε με την Ουτοπία. Ποτέ δεν φτάσαμε εκεί… Το ταξίδι μας έμεινε.
Είτε ταξιδεύουμε λοιπόν με καράβι όπως ο Οδυσσέας, είτε ταξιδεύουμε με τραυματισμένο vitara όπως ο garavelas, είτε ταξιδεύουμε με firefox και chrome όπως κάνεις εσύ τώρα που διαβάζεις το παρόν ποστάκι, στην Ιθάκη δεν θα φτάσουμε ποτέ γιατί πολύ απλά, Ιθάκη δεν υπήρξε ποτέ… Ήταν στη σφαίρα της φαντασίας του πρώτου μεγάλου «παραμυθά» της ιστορίας, του Ομήρου. Ένα παραμύθι είναι λοιπόν και η Cyberότσαρκα, μικρό για τους φίλους της σελίδας μας, μεγαλύτερο για μας που το γράφουμε. Το τέλος του δεν το γνωρίζει κανείς…

Σήμερα που λέτε, με το παρόν ποστάκιον, συμπλήρωσα 400 δημοσιεύσεις μέσα στο φόρουμ της σελίδας μας, κλείνοντας ουσιαστικά ένα κύκλο.


Κι εξηγώ…
Φτιάχνοντας μέσα στο μυαλό μου διαδικτυακούς κύκλους κι επηρεασμένος από τους κύκλους της ζωής αλλά και από την τοπογραφία, κοινωνός της οποίας μου έλαχε στη ζωή μου να γίνω κι εγώ, αποφάσισα ότι ένας διαδικτυακός κύκλος ισούται με 400 ποστάκια. Κι εξηγώ την αλληλουχία των συλλογισμών…

Η συνηθέστερη μονάδα μέτρησης γωνιών στην τοπογραφία είναι ο βαθμός.
Ένας βαθμός είναι το 1/400 του κύκλου. Ένας κύκλος επομένως έχει 400 βαθμούς.
Και για να γίνω πιο κατανοητός σε ότι έχει να κάνει με την μονάδα μέτρησης που ονομάζεται βαθμός, επειδή στο σχολείο μας έμαθαν να μετράμε τις γωνίες σε μοίρες, έχουμε και λέμε:

Στο σχολείο: 1 κύκλος = 360 μοίρες
Στην τοπογραφία όμως: 1 κύκλος = 400 βαθμοί
Άρα: 1 κύκλος = 360 μοίρες = 400 βαθμοί

Κι εμβαθύνω…
Στο σχολείο: 1 ορθή γωνία = 90 μοίρες
Στην τοπογραφία όμως: 1 ορθή γωνία = 100 βαθμοί
Άρα: 1 ορθή γωνία = 90 μοίρες = 100 βαθμοί

Επομένως οι 400 βαθμοί ισοδυναμούν με μία πλήρη περιφορά, δηλαδή με έναν κύκλο. Από τώρα λοιπόν, κι επειδή έτσι με βόλεψε, και τα 400 ποστάκια αντιστοίχως ισοδυναμούν με έναν κύκλο, κύκλο όμως διαδικτυακό.
Άρα σήμερα που συμπλήρωσα 400 ποστάκια εντός του φόρουμ, επέστρεψα στο σημείο από όπου ξεκίνησα πριν από 5 χρόνια και ξαναμπαίνω στη θερμοκοιτίδα…
Κι επειδή δεν είναι η καταλληλότερη ώρα για περισσότερους βαθμούς, περισσότερες μοίρες, Ιθάκες και τα σχετικά, μπείτε και γράψτε τίποτα και στο φόρουμ γιατί θα σας πάρει ο διάολος τον Zuckerberg και τη μαλακία που κατέστρεψε το διαδίκτυο…

ΥΓ. Θα φύγω ρε και θα με ζητάτε ρε και θα παραπονιέστε ρε! Έτσι κι αλλιώς όμως, όλα είναι προσωπικές οπτασίες…

ότι θα μετρούσαμε τα g στα posts ποιος θα μου το 'λεγε..είδες οι τοπόγραφοι..ήθελε έμπνευση

ΤΟ εργαλείο..

Billkos με προκαλείς απρόσμενα και μάλλον ευχάριστα…
Έχω καιρό να "αντιπαρατεθώ" εδώ μέσα με κάποιον, ομολογώ ότι μου έχει λείψει, αλλά έχω χάσει τη φόρμα μου καθώς έχει πέσει πολύ ησυχία στο φόρουμ στη μ.F.* εποχή. Στην κλίμακα της γραφικότητας έχω ξεπεράσει προ πολλού τον κουνιάδο μου και τον karana που κάποτε πηγαίναμε στήθος με στήθος, κάνω πλέον πρωταθλητισμό, όμως ακόμα και σήμερα συνεχίζω να καλώ πίσω τα απολωλότα πρόβατα που χειμάζουν σε άλλη στάνη, ξένη και παγερή.
Ήμουνα μόνος μου και με τη δική σου αναπάντεχη παρουσία γίναμε δυο. Περιμένω να δω πότε θα γίνουμε τρεις. Για χίλιους δεκατρείς δεν το συζητώ. ΠΑΣΟΚ είμαστε; Αν και τον τελευταίο καιρό κι αυτοί το πάνε αντίστροφα σαν κι εμάς. Μείνανε δυο, μείνανε τρεις κι ήτανε χίλιοι δεκατρείς…


Δεν θέλω και πολύ να βάλω φωτιά και να τα κάψω όλα και να μείνουν μόνο οι στάχτες από το δέντρο. Σαν το Σαμουήλ στο Κούγκι ένα πράμα… Έχουν αρχίσει να μου τελειώνουν και τα ξύλα στο σπίτι και το δέντρο της Cyberότσαρκας θα φτάσει για κανά δυο βδομάδες σίγουρα. Λοιπόν, χαλάρωσε λίγο, ρίξε καμιά καλή ιδέα για τσάρκα ή νέο λογότυπο, γιατί σε βλέπω πρώτο θέμα στο επόμενο φύλλο του εξορμηστή…

* μ.F.: μετά Facebook

Εγώ λέω να το κάνουμε έτσι.
Και αυτός να είναι ή ο garavelas ή ο billkos.
Σαν δεν ντρέπεστε λέω εγώ λίγο!!!!
χαχαχαχαχαχααχ



Υ.Γ: Ωραίο avatar του billkos. Ο Αντρέας ο άνεργος!

Αφίσα για την καφετέρια ενός φίλου που επιχείρησα να κάνω πριν από τέσσερα χρόνια. Με μότο κλεμμένο από την υπογραφή του γκαραβέλα:



την ίδια περίπου περίοδο ο ψηλός στο σπίτι μου στη θεσσαλονίκη να χάφτει:




έτσι για να νοιώσουμε λιγάκι πως πέρασαν τα χρόνια και να επαναφέρω σε πιο νορμάλ τροχιά το τόπικ... κάνοντας καθαριότητα στον υπολογιστή βρήκα αρχεία που δεν είχα ιδέα για την ύπαρξη τους. πολύ τραγικά μούτρα ήμασταν κάποτε!

Ανάδυσις 6 ακριβώς χρόνια μετά!
Έτσι για την παρέα κι επειδή ο Φεβρουάριος είναι ο αγαπημένος μου μήνας μετά τον Μάιο...

garavelas στις 01/02/2010 έγραψε:


ΥΓ. Και με ζέστη και με κρύο...