Η τσάρκα πραγματοποιήθηκε στις 24 Μαρτίου 2012 από την ομάδα Θεσσαλονίκης.
Τα προγνωστικά της τσάρκας ήταν εξαρχής καλά. Αλλά όπως σχεδόν σε όλες τις τσάρκες, έτσι και σε αυτήν το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλύτερο από αυτό που περιμέναμε. Ξεκινήσαμε πρωί από την έδρα μας με προορισμό το Λιτόχωρο και αφού φτάσαμε, ακολουθήσαμε τον δρόμο που οδηγεί στην τοποθεσία Πριόνια. Στην αρχή του δρόμου για Πριόνια συναντάμε την πρώτη διασταύρωση σε απόσταση περίπου 5 χλμ από το Λιτόχωρο που οδηγεί στο σύγχρονο μοναστήρι του Αγίου Διονύσου. Δεν μπορούσαμε να μην κάνουμε μια στάση να ανάψουμε ένα κερί έστω (Ένα κερί και ένα κορμί, μια διαφορά έχουν μόνο... Το ένα λιώνει απ'τη φωτιά και το άλλο από τον πόνο... Ήθελα να το γράψω!).


Συνεχίζω...
Αφού κάναμε μια βόλτα για λίγο στο μοναστήρι συνεχίσαμε την ανηφοριά προς τα Πριόνια. Λίγο πριν το τέρμα του δρόμου βλέπουμε τη διασταύρωση που σε οδηγεί σε έναν κατηφορικό δρόμο για 3 περίπου χιλιόμετρα και καταλήγει στη παλαιά Μονή του Αγίου Διονύσου μέσα στο φαράγγι του Ενιπέα.



Από τις επιγραφές που βρίσκονται στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας πληροφορούμαστε ότι η Μονή έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, έχει χτιστεί από τον ίδιο τον Άγιο το 1542 και πως κατά τη διάρκεια της ιστορίας υπέστη πολλές καταστροφές και λεηλασίες με σημαντικότερη την ολοκληρωτική του καταστροφή από τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής το 1943. Έκτοτε το μνημείο παρέμεινε ερειπωμένο για περισσότερα από 60 χρόνια ώσπου να αρχίσουν οι εργασίες ανοικοδόμησης του ναού.
Αναλώσαμε όσο χρόνο μπορούσαμε για να φωτογραφήσουμε το μνημείο και με τα μπατόν ανά χείρας ξεκινήσαμε για τον εντοπισμό του μονοπατιού Ε4, που περνάει κοντά από τη μονή, ώστε να κατηφορίσουμε προς το Λιτόχωρο μέσω αυτού και να βρεθούμε στο σπηλαιοεκκλησάκι του Αγίου Διονύσου μέσα στο φαράγγι.
Το μονοπάτι μας δυσκόλεψε αρκετά θα έλεγα διότι είχε πάρα πολύ χιόνι.


Παρόλα αυτά τα κομάντα δεν μασάνε και μέσα σε 40 με 45 λεπτά ήμασταν στο σπηλαιοεκκλησάκι.


Ό,τι και να πω θα είναι λίγο. Η εικόνα μιλάει από μόνη της.
Το εκκλησάκι είναι χτισμένο στην είσοδο ενός σπηλαίου μέσα από το οποίο ρέουν ύδατα και ακολουθούν μια διαδρομή κάτω από το εκκλησάκι για να καταλήξουν έξω από το σπήλαιο ως αγίασμα και να ακολουθήσουν τη ροή προς το ποτάμι του φαραγγιού τον ποταμό Ενιπέα.


Δεν χάσαμε ούτε ένα λεπτό και αρχίσαμε αμέσως τη φωτογράφηση του χώρου και φυσικά, την εξερεύνηση του σπηλαίου. Δυστυχώς στο σπήλαιο για να συνεχίσεις την περαιτέρω εξερεύνηση έπρεπε να μπεις μέσα στο παγωμένο νερό και να κάνεις τα γνωστά έρπινγκ και δεν είχαμε ούτε ρούχα κατάλληλα, ούτε διάθεση να φύγουμε με κρυολόγημα. Οπότε αρκεστήκαμε στη φωτογράφηση του σπηλαίου ως εκεί που δεν θα γινόμασταν χάλια (λίγα μέτρα δηλαδή).


Δεν θα μπορούσε βέβαια να λείπει από την εξόρμηση μια καλλιτεχνική φωτογραφία δια χειρός μου.


Αφού ξεκουραστήκαμε αρκετή ώρα και χωρίς να λείψουν τα παιχνίδια στο χιόνι (με τους τραυματισμούς που ακολουθούν αυτά τα παιχνίδια) πήραμε τον δρόμο της επιστροφής για την συμπρωτεύουσα με ανανεωμένη ψυχολογία και γεμάτοι από νέες εμπειρίες, μιας και δεν έλειψαν και τα ανεξήγητα φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα στο φαράγγι τα οποία θα αναλύσω σε άλλο post.

ΥΓ1. Ομολογώ ότι εξεπλάγην ευχάριστα… Αυτό που συνέβη θα μπορούσε να είναι από τα άγραφα αλλά επειδή έχει πλέον γραφτεί στο φόρουμ είναι από τα γραμμένα!
ΥΓ2. Πότε πήγατε εκεί ρε και δεν είπατε τίποτα;
ΥΓ3. Είπαμε να μπείτε να κάνετε κανά ποστάκι αλλά ο stergios μάλλον θέλει να πάρει το αίμα του πίσω για τις συνεχόμενες μουρμούρες μου κι αποφάσισε να σηκώσει ολόκληρο θέμα εδώ μέσα και μάλιστα θέμα έκπληξη του οποίου την ύπαρξη και φυσικά την εξόρμηση δεν γνώριζε ουδείς από την ομάδα της Καστοριάς.
ΥΓ4. Είμαι σίγουρος ότι την ώρα που πατούσε το κουμπί για τη δημοσίεση του ποστακίου του θα μονολογούσε: -Πάρτα τώρα garavela!
ΥΓ5. Να κινηθούν άμεσα οι διαδικασίες για να μπει το θέμα μπροστά.

ΥΓ6 (της ώρας, όπως λέμε ψητά της ώρας): Psilos, τι κάθεσαι συνδεμένος τόση ώρα και δεν ποστάρεις κι εσύ τίποτα;

Nα προσθέσω στο πολύ ωραίο ποστ που έκανε ο Στέργιος (επαναλαμβάνω και πάλι την πρόταση για θέσπιση "thanks" στους χρήστες μετά από ωραία ποστς) την εμπειρία μου σχετικά με την παλιά μονή. Εγώ για να πω την αλήθεια δεν περίμενα κάτι το τρομερό, όσον αφορά την παλιά μονή, μιας που χτίστηκε πριν αρκετούς αιώνες και ήταν μέσα στο βουνό. Παρόλαυτα αυτό που αντικρίσαμε, όσο το αντικρίσαμε δηλαδή γιατί οι πόρτες ήταν κλειδωμένες και δεν υπήρχε πρόσβαση από πουθενά, με διέψευσε. Πρόκειται για ένα πολύ εντυπωσιακό μοναστήρι σε μία, αν μη τι άλλο, φανταστική τοποθεσία. Μεγάλο σε μέγεθος και με χαρακτηριστικά που σε παραπέμπουν περισσότερο σε μεσαιωνικό κάστρο και λιγότερο σε μοναστήρι. Είμαι σίγουρος, αν και δεν ήμουν εκεί , πως οι Γερμανοί δυσκολεύτηκαν να το κατατροπώσουν!




Ιδού και μία φωτογραφία από αυτό το λίγο που κατάφερα να δω από το καθολικό της μονής, από την δυτική της μεριά, που το παχύ τείχος έχει καταρρεύσει. Η μετέωρη τοιχοποιία αλά-κολοσαίο που διακρίνεται είναι κομμάτι των πάλαι ποτέ κελιών των μοναχών.
Λοιπόν για περισσότερα, σε πιθανό άρθρο, για ακόμα περισσότερα -θέλω να πιστεύω- σε πιθανή νέα εξόρμηση να δούμε το παλιό μοναστήρι από μέσα και να ακούσουμε καμιά ιστορία παραπάνω (σίγουρα ιστορίες θα υπάρχουν αμέτρητες!).

bonus: το σπηλαιοεκκλησάκι που σας παρέθεσε σε φωτογραφίες ο στερ αποτελούσε επί χρόνια ασκηταριό και κρυψώνα του αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω ο οποίος σε μία πράξη άκρας ταπείνωσης όταν αντιλήφθηκε πως τον προόριζαν για μητροπολίτη έφυγε από τα εγκόσμια.
Μετά από χρόνια έφυγε από τον Όλυμπο αλλά ύστερα από τις εκκλήσεις των Λιτοχωρινών που τον αγαπούσαν να επιστρέψει στα μέρη τους, επανήλθε χτίζοντας το μοναστήρι.

Καλό σας βράδυ συνοδοιπόροι!

Δεμίρης και Τούλιας, Τούλιας και Δεμίρης, έχετε στη διάθεσή σας 72 ώρες μέχρι να μπει το παρόν θέμα μπροστά… Τέσσερις – πέντε ακόμα φωτογραφίες χρειάζονται, ένα λίφτινγκ και μια – δυο προσθήκες στο κείμενο και το θέμα είναι έτοιμο. Το ίδιο ισχύει και για το κάστρο των Σερβίων και δεν ξέρω που αλλού έχετε πάει στα πλαίσια της επαναλαμβανόμενης προδοσίας σας. Υπάρχουν θέματα που δεν θα έπρεπε να χάνονται μέσα στο φόρουμ κι όμως συμβαίνει. Μετά τις 72 ώρες θα έχετε την τύχη της ΑΕΚ…